Γράφει η Χριστίνα Μαυροπούλου-ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
«Μέσα από μεγάλες καταστροφές αναδύονται μεγάλες ευκαιρίες» θα γράψει στο μπλογκ της Παγκόσμιας Τράπεζας, το στέλεχός της Αμπάς Τζας αμέσως μετά τον καταστροφικό σεισμό της 12ης Γενάρη για να συνεχίσει ότι «υπάρχει μία θετική πλευρά σε αυτή την τραγωδία. Αν διατρέξουμε την ιστορία θα δούμε ότι μεγάλες καταστροφές λειτουργούν συχνά ως καταλύτες για μεγάλες θετικές αλλαγές» καλώντας συνάμα για την επέκταση της «βιομηχανίας» που δουλεύει με τις βιοτεχνίες - κάτεργα εκμετάλλευσης των εργατών, τις «μακιλαδόρας», όπως τις λένε οι εργάτες στην Αϊτή, που σημαίνει «μαγαζιά ιδρώτα».
Εξι μήνες μετά και ενόσω η περίοδος των κυκλώνων έχει αρχίσει, η εικόνα που παρουσιάζει η Αϊτή είναι ακόμη πιο τραγική και δυσοίωνη και από τη δαντική κόλαση που ξεδιπλωνόταν στα μάτια της οικουμένης μέσα από τις εικόνες της καταστροφής αμέσως μετά το σεισμό.
Εκατομμύρια παραμένουν άστεγοι σε πρόχειρους καταυλισμούς, έρμαια των καιρικών συνθηκών, των βιασμών, των συμμοριών και των ανθυγιεινών συνθηκών διαβίωσης. Εκατομμύρια εξαρτώνται ακόμη και σήμερα για την καθημερινή τους επιβίωση από το πιάτο φαΐ που παρέχουν οι πολυάριθμες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που κατακλύζουν εδώ και χρόνια τη χώρα.