Πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Ένα χρόνο μετά τη επαίσχυντη δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ένα χρόνο μετά τη μεγαλειώδη έκρηξη της νεολαίας που για μέρες μετά διαδήλωνε οργισμένη για να καταγγείλει την πολιτική που όπλισε το χέρι των δολοφόνων αστυνομικών, αντιμετωπίζοντας την ίδια καταστολή .

Ένα χρόνο μετά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται με μια νέα κυβέρνηση, αυτή τη φορά «σοσιαλιστική». Στα χνάρια των ίδιων κατασταλτικών επιλογών με τότε, με περικυκλωμένα τα Εξάρχεια και το κέντρο της Αθήνας, με καθημερινούς έλεγχους και προσαγωγές, με δημιουργία κλίματος ασφυκτικής κρατικής τρομοκρατίας.

Με μεταφορά της δίκης του δολοφόνου στην Άμφισσα και με εμφανή στόχο να υποβαθμιστεί η δίκη, να πέσει στα μαλακά η τιμωρία των δολοφόνων, αλλά και προληπτικά να μειωθεί η δυνατότητα να υπάρξουν σοβαρές λαϊκές και νεολαιίστικες αντιδράσεις .

Ένα χρόνο μετά, ωστόσο, η νεολαία και ο λαός δεν ξεχνάνε και δεν παραιτούνται από το δικαίωμα τους να καταγγείλουν την κρατική τρομοκρατία, να θυμηθούν τόσο τη δολοφονία όσο και την πολιτική που τη γεννάει, την πολιτική που παραμένει αναλλοίωτα επιθετική απέναντι στα εργασιακά, μορφωτικά και δημοκρατικά τους δικαιώματα και να εξεγερθούν απέναντι σε αυτή.

Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες, το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί όλους τους δημοκρατικούς και προοδευτικούς ανθρώπους, όλα τα αριστερά κόμματα και οργανώσεις να ΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΝ. Να καταγγελθεί από ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ η νέα αντιλαϊκή κατασταλτική πολιτική, αλλά και η συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ

Στο πλαίσιο αυτό, το ΚΚΕ(μ-λ) προτείνει, με πρωτοβουλία των οργανώσεων και των κομμάτων, για την ημέρα της επετείου της δολοφονίας, στις 6 Δεκέμβρη, να γίνει ΜΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στον τόπο της δολοφονίας στα Εξάρχεια και να ακολουθήσει πορεία με κατάληξη τη Βουλή.

Η επόμενη και η μεθεπόμενη ημέρα να γίνουν ημέρες αγώνα κα μνήμης, να βρουν τα σχολεία και τις σχολές κατειλημμένες με αποφάσεις από τους φοιτητές και τους μαθητές και να γίνουν μαζικές νεολαιίστικες διαδηλώσεις .

Στην κατεύθυνση αυτή, το ΚΚΕ(μ-λ) προτίθεται να πάρει πρωτοβουλίες ή να συμμετάσχει σε όποιες πρωτοβουλίες παρθούν και κινούνται σε αντίστοιχες κατευθύνσεις.

Προλεταριακή Σημαία, 630, 21/11/09

ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ - Χειρισμοί και διλήμματα «ουσίας».

Μπροστά στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που, όπως έχει ανακοινωθεί, θα πραγματοποιηθεί στις 27/28/29 Νοέμβρη, πυκνώνουν οι κινήσεις, οι αποφάσεις και οι προτάσεις από όλες τις πλευρές για τον «χαρακτήρα» του ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη περίοδο.

Κεντρικό ζήτημα φαίνεται ότι αποτελεί η «κάρτα μέλους» που τόσο πολύ προβλήθηκε από τον Αλαβάνο και τις συνιστώσες που συντάχθηκαν μαζί του το προηγούμενο διάστημα. Γύρω από το ζήτημα της «κάρτας μέλους» γίνεται προσπάθεια να ξεκαθαριστεί η φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ, στο κατά πόσο θα είναι μία «από πάνω» συμμαχία ή «ΣΥΡΙΖΑ των μελών». Φυσικά, η συζήτηση γύρω από την οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει και πολιτική σημασία για το πώς βλέπει η κάθε πλευρά την παρουσία του στις πολιτικές εξελίξεις και ιδιαίτερα σήμερα, που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανοίγει τις «πύλες της κόλασης» για τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία κάτω από τις επιταγές της ΕΕ.

Εχει ιδιαίτερη αξία να δούμε πώς βλέπει πολιτικά, κυρίως, την υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ ο «κυρίαρχος του παιχνιδιού», η ηγεσία του Συνασπισμού, που στην πρόσφατη συνεδρίασή της καθόρισε την πρόταση που θα κάνει στη συνδιάσκεψη. Στην ομιλία του ο Τσίπρας έκανε σαφές προς κάθε κατεύθυνση το πώς αντιλαμβάνεται την «ανασύνθεση» της αριστεράς γενικότερα και του ΣΥΡΙΖΑ πιο συγκεκριμένα, επαναλαμβάνοντας τις «βασικές αρχές» που θεωρεί «εκ των ων ουκ άνευ»:

«Στην αρχή του δημοκρατικού δρόμου για το σοσιαλισμό.

Στην αρχή του ότι είμαστε η αριστερά των αγώνων αλλά και των προτάσεων.

Γιατί πιστεύουμε ότι μπορούν οι εργαζόμενοι να πετυχαίνουν νίκες και να βελτιώνουν τη θέση τους μέσα στον καπιταλισμό, πριν την έλευση της δευτέρας σοσιαλιστικής παρουσίας.

Στην αρχή του ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Διότι πιστεύουμε ότι η Ευρώπη είναι η ελάχιστη γεωγραφική περιοχή στην οποία οι εργαζόμενοι μπορούν να διεκδικήσουν ένα εναλλακτικό μοντέλο πολιτικής και το πέρασμα στο σοσιαλισμό.

Δεν την ξεχωρίζουμε από το σκοπό μας.

Από το σκοπό του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία.»

Τα παραπάνω, που αποτελούν την αποτυχημένη πλατφόρμα του «ευρωκομμουνισμού» και της γενικότερης ρεβιζιονιστικής στροφής μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα, που οδήγησε στην ήττα και την παλινόρθωση, φιλοδοξούν να αποτελέσουν στοιχεία της «επαναθεμελίωσης» της αριστεράς της εποχής μας. Είναι προφανές ότι ο Τσίπρας και συνολικά η ηγεσία του ΣΥΝ, που αισθάνεται ενισχυμένη από το εκλογικό αποτέλεσμα, θέτει απαράβατους όρους προς όλους όσους θέτουν ζητήματα πολιτικής και οργανωτικής φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ. Η αποδοχή αυτή δεν αφορά μόνο το γενικότερο προσανατολισμό, αλλά καθορίζει και τη σημερινή πολιτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ περί «προγραμματικής αντιπολίτευσης» στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Γιατί, όπως λέει και ο Τσίπρας, « …το ζητούμενο είναι μια εντελώς διαφορετική πολιτική. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί η βαθιά οικονομική κρίση είναι με μέτρα που θα ενισχύουν τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα και με στρατηγική που θα ενισχύει την απασχόληση.»

Η πρόταση της ηγεσίας του ΣΥΝ για τη σύσταση «επιτροπής διαλόγου» για τη φυσιογνωμία και τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς δυνάμεις «του σοσιαλιστικού χώρου που αποδεσμεύονται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ασκεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με άλλες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς που δε συμμετέχουν μέχρι σήμερα στο ΣΥΡΙΖΑ, με δυνάμεις που κινούνται στον ευρύτερο οικολογικό χώρο.» είναι η άποψη που είχε διατυπώσει παλιότερα ο Τσίπρας και περικλείει, ουσιαστικά, τις δυνάμεις που προσβλέπει για να διαμορφώσει έναν πολιτικό σχηματισμό που θα μπορέσει να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.

Οσοι σήμερα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, εκτός Συνασπισμού, θεωρούν ότι δίνουν μία μάχη για έναν πραγματικά αριστερό προσανατολισμό έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα που σήμερα έχει διαμορφωθεί τόσο πολιτικά όσο και οργανωτικά και το δίλημμα που ωμά τους τίθεται είναι υποταγή στην δεξιά ρεφορμιστική πολιτική ή αποχώρηση. Και αυτό το δίλημμα δεν απαντιέται παρά μόνο πολιτικά, μέσα στα μέτωπα της ταξικής πάλης που ανοίγονται σήμερα και όχι με κόλπα, χειρισμούς ή και εκβιασμούς. Ολη αυτή η κατάσταση μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ έχει οδηγήσει αρκετό αριστερό κόσμο στην απογοήτευση και στο περιθώριο να παρακολουθεί τους χειρισμούς των ηγεσιών, ενώ την ίδια περίοδο οι απαιτήσεις για την οικοδόμηση μετώπων αντίστασης μεγαλώνουν όσο κλιμακώνεται η επίθεση των δυνάμεων του συστήματος.

Η σημερινή κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει και την αντίληψη για τον χαρακτήρα της αριστεράς που έχει κυριαρχήσει μέσα σε αυτόν τον πολιτικό σχηματισμό. Η αντίληψη ότι η αριστερά θα ανασυγκροτηθεί μέσα από συμφωνίες και «σώματα» και όχι μέσα στους λαϊκούς – εργατικούς αγώνες που είναι αναγκαίο να δοθούν σήμερα θα είναι μόνιμη πηγή κρίσης προσανατολισμού για όσους την αποδέχονται και συνεχίζουν να κινούνται με βάση αυτή. Οι συμφωνίες, η αντιπαράθεση, η κοινή δράση είναι διαδικασίες κινήματος και όχι «ιερατείων», μακριά και έξω από τον κόσμο που υποτίθεται αφορούν. Η παραχώρηση από την μεριά της ηγεσίας του ΣΥΝ της ιδιότητας του «μέλους», η οργανωτική ανασυγκρότηση και η «πλουραλιστική» εκπροσώπηση αποτελούν ανώδυνα στοιχεία αφού έχει «εξασφαλιστεί» το κύριο, που είναι το πολιτικό περιεχόμενο.

Από Προλεταριακή Σημαία 630, 21/11/09

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πρέπει να έχει πιάσει πάτο. Αλλιώς, δεν εξηγείται το γεγονός ότι η κύρια μορφή αντίδρασής του στην επικείμενη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας είναι οι βίαιες, συχνά, διαδηλώσεις «αγανακτισμένων πολιτών», που εμφανίζουν τον Μπαράκ Ομπάμα είτε... ως Χίτλερ είτε... ως επικίνδυνο «κομμουνιστή», και ότι το «αστέρι» του κόμματος αυτή τη στιγμή είναι η Σάρα Πέιλιν.

Η πρώην υποψήφια αντιπρόεδρος βρίσκεται στον αφρό της επικαιρότητας με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου, αυτοβιογραφικού της βιβλίου «Going rogue: an american life», το οποίο ήδη σημειώνει ρεκόρ πωλήσεων.Σε αυτό η Σάρα αφηγείται, μεταξύ άλλων, πόσο «άδικα» της φέρθηκε ο πρώην υποψήφιος πρόεδρος Τζον Μακέιν, ο οποίος και την επέλεξε, αλλά και τα αμερικανικά ΜΜΕ σχεδόν στο σύνολό τους, όπως λέει η Σάρα.Η Πέιλιν περιοδεύει σε ολόκληρη την Αμερική και στα μεγαλύτερα κανάλια προκειμένου να διαφημίσει το βιβλίο της, αλλά και τις πολιτικές της φιλοδοξίες. Εκείνη, βέβαια, ισχυρίζεται ότι δεν έχει βλέψεις για τις προεδρικές του 2012. Ωστόσο, δεν αποκλείει κανένα ενδεχόμενο.Αρκετοί αναλυτές σχολιάζουν ότι η Σάρα Πέιλιν δεν είναι υπολογίσιμο πολιτικό πρόσωπο, ότι είναι, απλώς, μια γραφική φιγούρα που το μόνο της λαμπρό μέλλον είναι εκείνο της τηλεοπτικής περσόνας.Ομως, ο δημαγωγικός τρόπος πολιτικής σκέψης και δράσης με τον οποίο έχει διαποτίσει το κόμμα, ο «πεϊλινισμός», όπως τον αποκαλούν πολλοί αμερικανοί σχολιαστές, ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του γραφικού. Στο ερώτημα αν θα ψήφιζαν για πρόεδρο τη Σάρα Πέιλιν, μόνο το 33% του συνόλου των ψηφοφόρων απαντά θετικά. Αυτό το ποσοστό όμως εκτοξεύεται στο 65% με 75% μεταξύ των ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων στις ΗΠΑ.Σοβαροί Ρεπουμπλικανοί, αντιθέτως, πιστεύουν ότι η παρουσία της και μόνο σηματοδοτεί μια μεγάλη παρακμή για το κόμμα. Πριν από μερικούς μήνες, ο Στιβ Σμιντ, πρώην υπεύθυνος της καμπάνιας του Τζον Μακέιν, δήλωσε ότι η υποψηφιότητα της Πέιλιν το 2012 θα ισοδυναμούσε με «καταστροφή». Ο αρθογράφος των «New York Times», Ντέιβιντ Μπρουκς, ο οποίος στο παρελθόν είχε πλέξει το εγκώμιο του Μακέιν, αποκαλεί την Πέιλιν «θανατηφόρο καρκίνωμα».«Αν η Πέιλιν αποτελεί όντως καρκίνωμα για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, τότε γιατί ο κομματικός μηχανισμός δεν τη "συνταξιοδοτεί"; Γιατί γνωρίζει τέτοια απήχηση;» διερωτάται ο αρθογράφος του περιοδικού «The Nation», Μαξ Μπλούμενταλ; «Η απάντηση έγκειται στην πολιτική φιλοσοφία του ρεύματος που εκπροσωπεί και που σε μεγάλο βαθμό κυριαρχεί στη βάση του ρεπουμπλικανικού κόμματος: Πρόκειται για μια ευαγγελική υποκουλτούρα, που καθορίζεται από τις προσωπικές κρίσεις των πιστών της, οι οποίοι θεωρούν ότι οι κοσμικές ελίτ έχουν εξαπολύσει διωγμό εναντίον τους».Φαίνεται, μάλιστα, ότι η Πέιλιν έχει δημιουργήσει «σχολή» σε ένα κόμμα το οποίο γίνεται όλο και πιο «λευκό», ακραίο και κλειστοφοβικό. Απόδειξη;Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του «Guardian», η δεξιά πτέρυγα των Ρεπουμπλικανών προωθεί στο προσκήνιο ένα καινούριο αστέρι γένους θηλυκού, την 53χρονη βουλευτίνα της Μινεσότα Μισέλ Μπάχμαν. Η Μπάχμαν, μια αρκετά εμφανίσιμη καστανομάλλα και μητέρα πέντε παιδιών, όπως και η Πέιλιν, δηλώνει «τρελή με τον Χριστό», αποκαλεί τον Ομπάμα «σοσιαλιστή» και «επικεφαλής μιας γκανγκστερικής κυβέρνησης» και πιστεύει ότι «το διοξείδιο του άνθρακα είναι ακίνδυνο». Στις αρχές του μήνα, μάλιστα, διοργάνωσε διαδήλωση στην Ουάσινγκτον κατά του συστήματος υγείας, στην οποία συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες κόσμου.Πολλοί στο κόμμα τη βλέπουν ως μια νέα Σάρα Πέιλιν. Η ίδια, σε πρόσφατη συνέντευξή της σε ρεπουμπλικανική ιστοσελίδα, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να είναι υποψήφια το 2012, εφόσον... ο Υψιστος την καλέσει να κάνει κάτι τέτοιο. Μπορεί, άραγε, ένα τέτοιο άτομο να έχει σοβαρό πολιτικό μέλλον;Κάποιοι θεωρούν ότι «παραείναι τρελή» για κάτι τέτοιο. Υπάρχει, βέβαια, και ο αντίλογος, ότι, δηλαδή, πριν από δυο χρόνια, ελάχιστοι στην Αλάσκα θα περίμεναν ότι η Σάρα Πέιλιν θα γινόταν «εθνική σταρ» για τους Αμερικανούς.«Γεγονός είναι ένα», σχολιάζει στον «Guardian» ο Σον Μπόουλερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο UCLA. «Οτι ο ακροδεξιός πολιτικός λόγος ήταν το προνόμιο κάποιων ηλικιωμένων λευκών ανδρών. Αυτό άλλαξε με την Πέιλιν και τώρα ακολουθεί η Μπάχμαν».

ΚΟΡΙΝΑ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ- ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Σάρα Πέιλιν , το γνωστό φρούτο της Αμερικάνικης Άκρας Δεξιάς

Μισέλ Μπάχμαν, το καινούριο φρούτο των Ρεπουμπλικάνων.

Αθώοι δύο Αλγερινοί πρώην κρατούμενοι του Γκουντάναμο-Επτά χρόνια βασανιστηρίων, χωρίς να έχουν δικαστεί !

Δύο Αλγερινοί, που κρατούνταν για 7 χρόνια στην αμερικανική στρατιωτική φυλακή του Γκουαντάναμο στην Κούβα, με την κατηγορία ότι ήταν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης, αθωώθηκαν σήμερα από δικαστήριο του Αλγερίου, ανακοίνωσε δικαστική πηγή της χώρας.

Οι δύο άνδρες, ο Φαγκούλ Αμπντελί και ο Μοχαμέντ Τεραρί, παραδόθηκαν στις 15 Αυγούστου του 2008 στις αλγερινές αρχές από τις ΗΠΑ μετά την απελευθέρωσή τους από τη φυλακή του Γκουαντάναμο, όπου κρατούνταν για 7 χρόνια χωρίς να έχουν δικαστεί, προσέθεσε η ίδια πηγή.

Όπως αναφερόταν στο κατηγορητήριο, οι δύο πρώην κρατούμενοι του Γκουαντάναμο εγκατέλειψαν την Αλγερία στις αρχές της δεκαετίας του 1990 για να πάνε στη Γερμανία και από εκεί στο Αφγανιστάν όπου παρέμειναν έως τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στις ΗΠΑ και τη σύλληψή τους από την πακιστανική αστυνομία.

Στη διάρκεια της δίκης τους, οι δύο κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ότι ανήκαν σε τρομοκρατική οργάνωση στο Αφγανιστάν και κατήγγειλαν ότι "βασανίστηκαν άγρια" κατά την κράτησή τους στο Γκουαντάναμο.

Το δικαστήριο του Αλγερίου απέρριψε τα επιχειρήματα της διώκουσας αρχής ότι οι δύο άνδρες ήταν μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης και τους αθώωσε, μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Αλγερίας APS. Ο γενικός εισαγγελέας του αλγερινού δικαστηρίου είχε ζητήσει την επιβολή ποινής 20ετούς κάθειρξης άνευ αναστολής στους δύο κατηγορούμενους.

Ο Αλγερινός υπουργός Δικαιοσύνης ,Ταγιέμ Μπελαΐζ, είχε δηλώσει το Μάρτιο του 2008 ότι η Αλγερία προτίθεται να επαναπατρίσει 17 από τους πολίτες της που κρατούνται στο Γκουαντάναμο κατηγορούμενοι για τρομοκρατία μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Πηγή:www.enet.gr

Από το τούνελ στην εντατική !

Η σκληρότερη εκδοχή προϋπολογισμού που κατατέθηκε προχθές από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, δεν θα είναι και η τελευταία. Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών, ο κ. Παπακωνσταντίνου το παραδέχθηκε ευθέως λέγοντας ότι, αν χρειαστεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός, θα γίνει! Αυτό εξάλλου είναι το λογικά προβλεπτό με βάση τις ισχυρότατες πιέσεις της ΕΕ και την εμμονή της στη νεοφιλελεύθερη συνταγή, τα υπάρχοντα προβλήματα και την πολιτική του. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε συντριπτικούς όρους, όπως «εντατική» στην οποία βρίσκεται η χώρα, και  αναφέρθηκε στην ανάγκη να βγει από εκεί. Παλαιότερα, το ΠΑΣΟΚ, δια του Ανδρέα Παπανδρέου, αυτό το ονόμαζε τούνελ. Όντως, εκτός από την αλλαγή, στην ορολογία χρειαζόταν και μεγαλύτερη δόση απειλής στην παρομοίωση.

ΠΗΓΗ:Η ΕΠΟΧΗ

Την Τρίτη, πλημμυρίζουμε τους δρόμους με το ΠΑΜΕ Συγκεντρώσεις στην Αθήνα στις 6.30 μ.μ. στην Ομόνοια, στη Θεσσαλονίκη στις 6.30 μ.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου, στον Πειραιά στις 6.30 μ.μ. στο σταθμό ΗΛΠΑΠ και σε άλλες 56 πόλεις σε όλη τη χώρα

Την Τρίτη οι εργάτες, οι μετανάστες, οι συνταξιούχοι, οι γυναίκες, η νεολαία διαδηλώνουν μαζικά, αποφασιστικά, με το ΠΑΜΕ στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της χώρας, δίνοντας μια πρώτη απάντηση στην αντεργατική ομοβροντία μεγαλοεργοδοτών - κυβέρνησης - ΕΕ. Διαδηλώνουν κόντρα στην επίθεση που απειλεί με ακόμα βαθύτερες ανατροπές σε Ασφαλιστικό, εργασιακές σχέσεις, μισθούς και συντάξεις, στο ίδιο το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης. Τα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ να δώσουν νέα ώθηση στην καθημερινή, σκληρή ταξική πάλη, με μεγαλύτερη οργάνωση, συσπείρωση, αντεπίθεση. Να λειτουργήσουν ως αφετηρία για τις επόμενες μάχες, για τη σφυρηλάτηση της ταξικής ενότητας και πάλης των εργαζομένων, κόντρα στους κήρυκες της υποταγής, από τις συμβιβασμένες εργοδοτικές-κυβερνητικές πλειοψηφίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, με οδηγό το σύνθημα που μεθαύριο πρέπει να σηκώσει στο πόδι τις πόλεις της χώρας: «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι του κεφαλαιοκράτη»! Ούτε μία ώρα δεν πρέπει να πάει χαμένη μέχρι το μεθαυριανό ξημέρωμα.Η εξόρμηση, η περιοδεία, η συνέλευση, η σύσκεψη, η συζήτηση στο διάλειμμα ή το σχόλασμα απ' τη δουλειά πρέπει να γίνει με όσο το δυνατόν περισσότερους συναδέλφους, συμφοιτητές, γειτόνους, συγγενείς, φίλους. Να γίνει και να 'ναι ουσιαστική, θαρρετή, να μην αρκεστεί στην πρόσκληση, να βαθύνει στην αιτία των προβλημάτων, να φτάσει στη διέξοδο. Να μην ξεμείνει ούτε μια προκήρυξη στα γραφεία των συνδικάτων, να φτάσει στα χέρια εργατών που θα τη διαβάσουν ακόμα και για πρώτη φορά, που ακόμα και μετά από μια φευγαλέα ματιά μπορεί να τραβήξουν την προσοχή τους οι φράσεις «καμιά υποταγή», «να πληρώσει η πλουτοκρατία», τροφοδοτώντας προβληματισμό, προκαλώντας γόνιμη ανησυχία.

ΠΗΓΗ:ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Θεσσαλονίκη: Έκθεση φωτογραφίας της Green Attack - Κάλεσμα για συμμετοχή

Η Green Attack Θεσσαλονίκης διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας με θέμα:
«Θεσσαλονίκη- περιβαλλοντική υποβάθμιση και καταστροφή- περιβαλλοντικά κινήματα».Καλούμε κάθε ερασιτέχνη ή επαγγελματία φωτογράφο να εκφραστεί ελεύθερα και να συμμετάσχει στην έκθεση που διοργανώνουμε με αφορμή την έναρξη της εκστρατείας μας για την ατμοσφαιρική ρύπανση στη Θεσσαλονίκη.Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η έλλειψη πάρκων κ ελεύθερων χώρων πρασίνου, η αλόγιστη χρήση του ΙΧ, η υποβάθμιση του δάσους αλλά και οι αγώνες των κατοίκων της πόλης που αντιστέκονται, ας αποτελέσουν την έμπνευση για τη διοργάνωση μιας έκθεσης που επιθυμούμε να αφυπνίσει και να ταρακουνήσει συνειδήσεις για την περιβαλλοντική υποβάθμιση που βιώνουμε καθημερινά στην πόλη μας.Οι φωτογραφίες θα παρουσιαστούν στο χώρο του νέου Κοινωνικού Κέντρου-Στέκι Μεταναστών στην Ερμού 23 με Βενιζέλου από τις 12/01/2009 και για ένα περίπου μήνα.Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν με πιθανή ημερομηνία την Τρίτη 12 Ιανουαρίου.Κάποιες από τις φωτογραφίες θα επιλεγούν για να χρησιμοποιηθούν κ σε κάποιο από τα επόμενα έντυπα υλικά της Green Attack (προκήρυξη, αφίσα, μπροσούρα, κλπ).Στείλτε μας τις φωτογραφίες σας : greenattack.thes@gmail.com ή αν υπάρχουν σε έντυπη μορφή επικοινωνήστε στο τηλ: 6942015769

Όροι συμμετοχής:

-συμμετέχει όποιος/α θέλει-μπορεί να στείλει φωτογραφίες έγχρωμες ή ασπρόμαυρες (photoshop δεκτό)-δεκτές συμμετοχές μέχρι και 10 Ιανουαρίου

- Με ονοματεπώνυμο (εφόσον επιθυμείτε) για να αναγράφεται σε ταμπελάκι στην έκθεση, καθώς και τίτλο (αν υπάρχει)

- Ενημερώστε μας εάν συμφωνείτε να χρησιμοποιήσει η Green Attack τις φωτογραφίες κ για επόμενη έκθεση σε άλλο χώρο

- Ενημερώστε μας εάν συμφωνείτε η Green Attack να χρησιμοποιήσει τις φωτογραφίες κ σε άλλα υλικά που θα κυκλοφορήσει (μπροσούρες, προκηρύξεις, αφίσες) πάντοτε αναγράφοντας το όνομα του φωτογράφου κάτω από την εικόνα.

Πηγή :http://www.xekinima.org/

"Ένα το Χελιδόνι",Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή

για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή

Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς

Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.

Θε μου Πρωτομάστορα μ' έχτισες μέσα στα βουνά

Θε μου Πρωτομάστορα μ' έκλεισες μες στη θάλασσα!

Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού

Το 'χουνε θάψει σ' ένα μνήμα του πέλαγου

σ' ένα βαθύ πηγάδι το 'χουνε κλειστό

μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος

Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στίς πασχαλιές και Συ

Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση

ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ Εμπρακτη αλληλεγγύη της Κούβας στους λαούς

Πριν λίγες ημέρες, στις 15 Νοέμβρη, η Λατινοαμερικανική Ιατρική Σχολή (ELAM) της Κούβας συμπλήρωσε 10 χρόνια ζωής. Πρόκειται για μια Σχολή που στόχο έχει την προετοιμασία γιατρών για τη Λατινική Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο. Με αυτόν το τρόπο η σοσιαλιστική Κούβα δείχνει την έμπρακτη αλληλεγγύη της στους λαούς των άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής αλλά και των ΗΠΑ, όπου οι υπηρεσίες Υγείας είναι υποβαθμισμένες. Σήμερα στην ELAM σπουδάζουν περισσότεροι από 9.000 νεολαίοι από περίπου 51 χώρες.

Σε πρόσφατη επίσκεψή της στην Κούβα στα τέλη του Οκτώβρη, η γενική διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) Μάργκαρετ Τσαν εξήρε τις αξίες του δημόσιου συστήματος Υγείας, την ιδιαίτερη σημασία που δίνουν οι κουβανικές αρχές στην ανάπτυξη και την πρόληψη, σε όλους τους δείκτες στον τομέα της Υγείας. Η Τσαν εξήρε επίσης την ιδέα του Φιντέλ Κάστρο για την δημιουργία της ELAN.

Η Κούβα θέτει ως πρώτη προτεραιότητά της τη φροντίδα του ανθρώπου και τη δωρεάν και καθολική - χωρίς καμία εξαίρεση - πρόσβαση του λαού στις υπηρεσίες Υγείας όπως μαρτυρούν από μόνα τους τα επιτεύγματα του σοσιαλιστικού κράτους. Το σύστημα Υγείας δίνει έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα, στην προληπτική ιατρική, με αιχμή του δόρατος τον οικογενειακό γιατρό. Ιδιαίτερη μέριμνα υπάρχει για την πρόληψη της παιδικής θνησιμότητας και τη φροντίδα της εγκύου, με αποτέλεσμα να κατέχει το χαμηλότερο ποσοστό στη Λατινική Αμερική και το οποίο μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνα των πιο ανεπτυγμένων κρατών, όπου φυσικά οι υπηρεσίες Υγείας παρέχονται επί πληρωμή. Και αυτά παρά τον απάνθρωπο και εντεινόμενο αποκλεισμό που επιβάλλουν εδώ και δεκαετίες οι ΗΠΑ, που φτάνει μέχρι και την παρεμπόδιση της επιστημονικής συνεργασίας με ερευνητές, κυρίως των ΗΠΑ.

Ενα πρωτοποριακό Ιατρικό Πανεπιστήμιο

Ο διεθνισμός του Νησιού της Επανάστασης και στον τομέα της Υγείας είχε ως αποτέλεσμα από το 1966 έως το 2004 να αποφοιτήσουν περίπου 4.000 ξένοι φοιτητές από ιατρικές σχολές της Κούβας.

Μετά το καταστροφικό «πέρασμα» του κυκλώνα «Μίτσελ» με τους 40.000 νεκρούς στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής το 1998, ο Φιντέλ Κάστρο πρότεινε τότε την αποστολή ιατρικού σώματος για να βοηθήσει και να σώσει όσες περισσότερες ζωές γινόταν. Και αυτό παρά την ειδική περίοδο και τις δυσκολίες και τα δεινά που ακολούθησαν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης. Μαζί με την ιδέα να αποσταλούν χιλιάδες γιατροί στις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, γεννήθηκε και η ELAM με στόχο προοδευτικά να αντικατασταθεί το κουβανικό ιατρικό προσωπικό από τοπικούς γιατρούς.

Από το Νοέμβρη του 1999 η Λατινοαμερικανική Σχολή Ιατρικής άνοιξε τις πύλες της στους φτωχούς νέους φοιτητές της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής αλλά και των ΗΠΑ, παρέχοντάς τους εντελώς δωρεάν 6χρονες σπουδές με υποτροφίες (στέγαση, διατροφή, εγχειρίδια, στολές και μηνιαίο επίδομα). Η μόνη υποχρέωση που απορρέει από τους φοιτητές είναι, μετά τις σπουδές τους, να επιστρέψουν στις φτωχογειτονιές όπου μεγάλωσαν και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Για τη λειτουργία της Σχολής «μεταμορφώθηκαν» οι παλιές στρατιωτικές εγκαταστάσεις της παλιάς Ναυτικής Ακαδημίας «Γκράνμα». Η ELAM αποτελείται από 28 κτίρια, 80 αίθουσες διδασκαλίας, 37 εργαστήρια, 5 αμφιθέατρα με οικοτροφεία, νοσοκομείο και άλλες εγκαταστάσεις σε μια έκταση μεγαλύτερη των 1.000 στρεμμάτων.

Από το 2005, όταν αποφοίτησαν οι πρώτοι σπουδαστές της ELAM, έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους 7.256 γιατροί από 45 χώρες στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και 33 νέοι από τις ΗΠΑ. Οι τρεις χώρες που συγκεντρώνουν μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο αριθμό αποφοίτων είναι η Ονδούρα με 569, η Γουατεμάλα με 556 και η Αϊτή με 543.

Σήμερα φοιτούν στη Σχολή 21.300 νέοι και νέες, ενώ πάνω από 2.500 απόφοιτοι κάνουν ειδικότητες ως μέρος της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης, μέσα από το εθνικό σύστημα Υγείας. Η «ELAM» δεν αρκείται μόνο στη επιστημονική προετοιμασία των φοιτητών αλλά και ενσταλάζει ανθρωπιστικές, ηθικές αρχές και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους φοιτητές.

Σε μια χώρα που, μετά την επικράτηση της Επανάστασης το 1959, είχαν απομείνει μόλις 3.000 γιατροί στο νησί, σήμερα υπάρχουν πάνω από 70.000 που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους τόσο στην Κούβα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Ανά 1.000 κατοίκους, στη Λατινική Αμερική υπάρχουν 1,9 γιατροί, στις ΗΠΑ 2,7 ενώ στην Κούβα 6,6 γιατροί!

Πηγή:Κυριακάτικος Ριζοσπάστης

Διακοπές στο Νότιο Πόλο για όσους έχουν...γεμάτα πορτοφόλια

Το παγοθραυστικό που βλέπετε ονομάζεται Captain Κhlebnikov, ανήκει στη Far Εastern Shipping Company, τη μεγαλύτερη, λέει, ναυτιλιακή με ειδίκευση στα κοντέινερ στη Ρωσία- η οποία έχει παγοθραυστικά από το 1911- και βρίσκεται σε κρουαζιέρα στην Ανταρκτική. Οι 100 επιβάτες είναι δημοσιογράφοι, επιστήμονες και τουρίστες. Και καλά οι πρώτες δύο κατηγορίες, μπορούμε όλοι να καταλάβουμε την επαγγελματική διαστροφή. Αλλά τουρίστες; Τουρισμός στα κυριολεκτικά παγωμένα νερά του Νότιου Πόλου; Για να καταλάβετε, η εξερεύνηση της Ανταρκτικής ήταν δυσκολότερη από αυτήν της αρκτικής ζώνης γιατί το έδαφος είναι ανώμαλο και το κρύο πολύ πιο τσουχτερό. Τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά. Αν πάντως σας κάνει κλικ, συνήθως οι διαθέσιμες θέσεις είναι λίγες και πρέπει να δηλώσετε συμμετοχή μέχρι και δύο μήνες πριν από την αναχώρηση.

Πηγή:www.tanea.gr

Απογοήτευση από τη σύνοδο του FAO στη Ρώμη

Βαθμό 2 στα 10 έβαλε η γνωστή Μη Κυβερνητική Οργάνωση Oxfam International στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), που ολοκλήρωσε τις εργασίες της αυτή την εβδομάδα στη Ρώμη. Και δεν είχε διόλου άδικο στη βαθμολογία αυτή: πράγματι μπορεί η τελική διακήρυξη της συνόδου κορυφής του FAO που ορίζει ως στόχο "την εξάλειψη της πείνας στον κόσμο", να υιοθετήθηκε από την πρώτη ημέρα της, τη Δευτέρα, ωστόσο δεν περιλαμβάνει καμία δέσμευση σε αριθμούς, ούτε κάποια καταληκτική ημερομηνία για την επίτευξη του στόχου αυτού. Όλα στον "αέρα" λοιπόν έστω κι αν τα στοιχεία που παρουσίασε στην ομιλία του ο γ.γ. του οργανισμού, Ζαν Ντιούφ, ήταν συγκλονιστικά: είχε τονίσει ότι ο αριθμός των ατόμων που υποφέρουν από πείνα έχει ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο... Ωστόσο ούτε αυτό ήταν αρκετό για την ευαισθητοποίηση των "μεγάλων": οι αρχηγοί των G 8 δεν παρέστησαν καν στη σύνοδο.

Τι κι αν ο γ.γ. του ΟΗΕ προσπάθησε να δώσει την αίσθηση του επείγοντος, παραθέτοντας δραματικά νούμερα: "Σήμερα, πάνω από 17.000 παιδιά θα πεθάνουν από πείνα. Ένα κάθε πέντε δευτερόλεπτα. Έξι εκατομμύρια τον χρόνο. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Πρέπει να δράσουμε". Σύμφωνα με τον ίδιο, για να τραφούν πάνω από 9 δισ. άνθρωποι το 2050, χρειάζεται αύξηση της παραγωγής τροφίμων κατά 70%.

Από την πλευρά του ο Ντιούφ προσπάθησε να ασκήσει πίεση, προωθώντας μια διαδικτυακή διαμαρτυρία συγκέντρωσης υπογραφών και με μια έκκληση για ευαισθητοποίηση και συλλογική δράση. Την αίτηση διαμαρτυρίας μπορεί να υπογραφεί ακόμη στο Διαδίκτυο στη διεύθυνση www.1billionhungry.org. "Ζητάω από όσο περισσότερους ανθρώπους γίνεται να υπογράψουν. Κάθε 'κλικ' θα είναι ένας επιπλέον λόγος, που θα έρθει να προστεθεί στο ένα δισεκατομμύριο λόγους, που ήδη υπάρχουν, για να εξαλείψουμε την πείνα από τον κόσμο... Κάθε 'κλικ' θα είναι ένα έναυσμα για τους κυβερνώντες του κόσμου να περάσουν από τα λόγια στα έργα", είπε ο Ντιούφ. Ό,τι όμως κι αν έκανε, δεν έπεισε τους αρχηγούς 60 κρατών (κυρίως από την Αφρική, την Ασία, τη Λατινική Αμερική, μεταξύ τους κι Καντάφι και Μουγκάμπε) και κυβερνήσεων να περάσουν στην ανάληψη άμεσης δράσης. "Μία μόνη σύνοδος δεν μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της πείνας στον κόσμο, όμως αναμέναμε πολύ περισσότερα. Το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στο μέγεθος του προβλήματος, όταν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από την πείνα. Η σχεδόν συνολική απουσία ηγετών από πλούσιες χώρες έστειλε ένα άσχημο μήνυμα ήδη από την έναρξη της συνόδου κορυφής", κατήγγειλε ο εκπρόσωπος της Oxfam Γκάουεν Κρίπκε.

Να σημειωθεί ότι λίγο πριν από την έναρξη της συνόδου Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ζητούσαν από τις κυβερνήσεις των χωρών του G8 να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους στο θέμα της επισιτιστικής βοήθειας - 20 δισεκατομμύρια δολάρια - και να μην παραμελήσουν τα προγράμματα επισιτισμού, σύμφωνα με τους υπευθύνους των ΜΚΟ.

Όταν ανακοινώθηκε το αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα ο Ντιούφ επισήμανε ότι είχε ήδη "εγκριθεί μια καταληκτική χρονιά, το 2025" αλλά "δεν υπήρξε συναίνεση και τούτο με θλίβει". Στο τελικό ανακοινωθέν οι ηγέτες επαναλαμβάνουν τον "Στόχο της Χιλιετίας" για "μείωση κατά το ήμισυ του ποσοστού και του αριθμού των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα και κακή διατροφή ως το 2015". Λεπτομέρεια: η διατύπωση είναι ίδια με εκείνη του... 2008! Όταν ο αριθμός εκείνων που πεινούν ήταν 850 εκατομμύρια...

Τσερεζόλε Ε.

ΠΗΓΗ:ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ

Διόδια και ... κουτοπονηριές

Όπως είναι ήδη γνωστό οι συμβάσεις παραχώρησης των οδικών αξόνων που ψήφισαν από κοινού η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, προβλέπουν για τις αρχές του 2010 νέες, ακόμη πιο τσουχτερές αυξήσεις, από αυτές μέχρι και πάνω από 200% που επιβλήθηκαν τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.

Η κυβέρνηση, ύστερα από τις αντιδράσεις και κινητοποιήσεις των κατοίκων ενάντια στα χαράτσια, ανακοίνωσε ότι θα επαναδιαπραγματευτεί τις συμβάσεις, ώστε να μειωθούν οι ...αυξήσεις μετά την αφαίρεση φόρων υπέρ του Δημοσίου. Ωστόσο, «παίζει» και το εξής σενάριο: Να αντικατασταθούν οι κλασικοί μετωπικοί σταθμοί διοδίων από ένα ηλεκτρονικό σύστημα που θα καταγράφει τα οχήματα κατά την είσοδο και έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο. Με το σύστημα αυτό οι οδηγοί δε θα πληρώνουν αμέσως - και άρα, σκέφτονται κάποιοι, θα μειωθούν οι αντιδράσεις - αλλά η καταβολή θα γίνεται με λογαριασμό που θα αποστέλλεται στο σπίτι!

Με τέτοια κουτοπόνηρα «κόλπα» νομίζει η κυβέρνηση και οι μεγαλοεργολάβοι ότι θα κοροϊδέψουν το λαό. Δεν νομίζουμε ότι θα τα καταφέρουν. Ολο και πιο πολλοί εργαζόμενοι συντάσσονται με τη θέση του ΚΚΕ και παλεύουν για κατάργηση όλων των διοδίων, είτε ηλεκτρονικών είτε όχι.

Πηγή:Kυριακάτικος Ριζοσπάστης