Ασθμαίνοντας
το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης προσπαθεί να βρει άμεσα
διαχειριστική λύση. Παρά το εκλογικό χαστούκι και παρά τον καταποντισμό
των δύο κυρίαρχων πυλώνων του συστήματος και όσων στήριξαν την άγρια
επίθεση, τα ντόπια αστικά επιτελεία, κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις των
ξένων κέντρων, προσπαθούν να στήσουν -όπως όπως- μια κυβέρνηση.
Το αλισβερίσι γύρω από τις διερευνητικές εντολές, οι προσπάθειες να
βρεθούν εκείνοι οι εύσχημοι όροι (“απαγκίστρωση”, “επαναδιαπραγμάτευση”
κ.λπ.) που θα επιτρέψουν μια κάποια συγκόλληση των ερειπίων και η
αναζήτηση “προθύμων” δεξιά και αριστερά, που θα αποτελέσουν το άλλοθι
ενός τέτοιου εγχειρήματος, αναδεικνύουν -πάνω απ’ όλα- την επείγουσα
ανάγκη του συστήματος να προσπεράσει τη λαϊκή αποδοκιμασία, να βρει τις
ισορροπίες του και να συνεχίσει την επίθεσή του στις λαϊκές, εργαζόμενες
μάζες.