Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΙΤΣΑ
Το θερμό αυγουστιάτικο πιστωτικό επεισόδιο της υποβάθμισης των ΗΠΑ από τους κραταιούς οίκους αξιολόγησης που κρατούν το θερμόμετρο της νεοφιλελεύθερης ανοχής. Η ένταξη στο κάδρο της κρίσης δημοσίων χρεών της Ιταλίας και της Ισπανίας που έρχονται να συναντηθούν με την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Η σφοδρή κοινωνική αναταραχή στη Μ. Βρετανία (χώρα ευρωπαϊκή εκτός Ευρωζώνης). Η ισχυρή πιθανότητα ενός νέου χρηματοπιστωτικού κραχ έρχονται να επιβεβαιώσουν τα εξής:
Οι αποφάσεις της Ε.Ε. στις 21 Ιουλίου (και οι εξ αυτών πανηγυρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης) ήταν μια τρύπα στο νερό. Περισσότερο έκκληση προς τις χρηματαγορές και τους κερδοσκόπους παρά «λύση».
Η κρίση είναι βαθιά συστημική. Στο πρόγραμμά μας (2008) τονίζουμε: «Η εν λόγω κρίση είναι κρίση τόσο της νεοφιλελεύθερης μορφής του σύγχρονου καπιταλισμού όσο και κρίση της οικονομίας και πολιτικής ηγεμονίας των ΗΠΑ».
Οι εκτιμήσεις μας δικαιώνονται
Με βάση αυτή την αφετηριακή εκτίμηση αναλύουμε τρία χρόνια τώρα τόσο τη συγκυρία όσο και τις βαθύτερες αιτίες της.











