Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Η λαϊκή κυριαρχία είναι αδιαίρετη με τη ρήξη με το κεφάλαιο, την αποδέσμευση από την ΕΕ. Αποσπάσματα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα.

Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Φίλοι και Φίλες


Η καρδιά της Ελλάδας χτυπάει απόψε εδώ, στην πλατεία Συντάγματος.
Εδώ, από το Σύνταγμα, φωνάζουμε με όλη τη δύναμη της περήφανης ψυχής μας:
ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΟΥΣ.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ.
ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ.
Παλιοί και νέοι αντιλαϊκοί νόμοι
Ακριβώς πριν ένα μήνα από σήμερα, στις 27 Γενάρη, ορκιζόταν η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που προέκυψε από την κάλπη της 25ης του Γενάρη με συνθήματα ενάντια στα μνημόνια, ενάντια σε αντιλαϊκούς νόμους που είχαν ψηφίσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, σκορπίζοντας στον ελληνικό λαό και τη νεολαία ελπίδες και προσδοκίες, που ακόμα και σήμερα, σε μεγάλη πλειοψηφία του λαού, υπάρχουν.

Ενα μήνα μετά, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έφερε στη Βουλή αμέσως νόμο κατάργησης των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, έτσι όπως πίστευε ότι θα κάνει ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού λαού, αλλά, αντίθετα, προχώρησε σε νέα συμφωνία με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, που αποτελεί ουσιαστικά και τυπικά επέκταση του υφιστάμενου μνημονίου και των δεσμεύσεων που αυτό προέβλεπε, δηλαδή συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δηλαδή παράταση, χωρίς ημερομηνία για λήξη, των τραγικών συνεπειών του μνημονίου στη ζωή του λαού.
Την τετράμηνη παράταση, έως τον Ιούνη, θα ακολουθήσει νέα συμφωνία - πρόγραμμα, δηλαδή νέο μνημόνιο, όπως και αν ονομαστεί, για τα επόμενα χρόνια.
Και με την ευκαιρία να πούμε ότι:
Η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να φέρει αμέσως στη Βουλή αυτή την 4μηνη συμφωνία για ενημέρωση και έγκριση και μάλιστα με ονομαστική ψηφοφορία, όπως έχει ζητήσει το ΚΚΕ.
Η κυβέρνηση, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, μιλά για παράταση της δανειακής σύμβασης και όχι του μνημονίου.
Ομως, όλοι ξέρουμε ότι δανειακή σύμβαση και μνημόνιο είναι ένα και το αυτό. Δεν έχει περάσει πολύς χρόνος που το έλεγε αυτό και ο κ. Τσίπρας, όταν ήταν στην αντιπολίτευση.
Το μνημόνιο έχει και εφαρμοστικούς νόμους. Ολα αυτά που αναφέρονται στο «e-mail Βαρουφάκη» και συμφωνήθηκαν με τη λυκοσυμμαχία των «3 θεσμών», θα νομοθετηθούν. Νέοι αντιλαϊκοί νόμοι θα μπουν επί τάπητος για να περάσει η κυβέρνηση την αξιολόγηση και να πάρει τη δόση έως τον Ιούνη.
Και αυτή η κυβέρνηση, με την πολιτική της, όχι μόνο δεν έχει σκοπό να δώσει πίσω στο λαό όλα όσα έχασε με τα μνημόνια αλλά, ακόμα και τα ψίχουλα που του έταξε, λέει τώρα ότι θα τα δώσει σταδιακά, σε βάθος χρόνου, όταν και αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, οι δημοσιονομικοί στόχοι και φυσικά οι δανειστές.
Μήπως δεν παραμένουν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι που πέρασαν με τα μνημόνια, νόμοι που θα ενισχυθούν με τη λίστα «μεταρρυθμίσεων», τη γνωστή «λίστα Βαρουφάκη»;
Παραμένουν και ενισχύονται όλα τα μέτρα που πήρε το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις του, μαζί με την ΕΕ, στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, μέτρα που φόρτωναν τις συνέπειες στους εργαζόμενους, ενισχύοντας την καπιταλιστική κερδοφορία.
Παραμένουν και ενισχύονται όλα αυτά για τα οποία ο ελληνικός λαός, τα προηγούμενα χρόνια, μάτωσε αλλά και αντιπάλεψε.
Απάτη η «περίφημη» διαπραγμάτευση
Για ποια Ελλάδα μιλάει ο πρωθυπουργός όταν λέει «κρατήσαμε την Ελλάδα αξιοπρεπή και όρθια»; Γιατί «Ελλάδα» είναι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι που αυγατίζουν τα κέρδη τους, «Ελλάδα» είναι και η λαϊκή οικογένεια που δίνει μάχη καθημερινά ακόμα και για τα στοιχειώδη.
Και όλα αυτά, τα περί «περήφανης» διαπραγμάτευσης, ήταν σκέτη διαφημιστική απάτη.
Και τι δεν έχουμε ακούσει αυτές τις ημέρες. Για τη λαϊκή κυριαρχία που εξασφαλίζουν οι συνθήκες της ΕΕ, για τη δημοκρατία που πρέπει να επιστρέψει, για την αλληλεγγύη, για σεβασμό στους κανόνες, για το «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι».
Αλήθεια, τι ακριβώς εννοεί ο κ. Τσίπρας όταν μιλάει για αποκατάσταση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας;
Δηλαδή, από αύριο θα μπορούμε να παράγουμε ως χώρα ό,τι μπορούμε να παράγουμε, στο πλαίσιο της αγροτικής οικονομίας, για παράδειγμα, χωρίς τις κοινοτικές δεσμεύσεις, τις ποσοστώσεις και τους περιορισμούς που έχουν χαντακώσει την αγροτική παραγωγή, έχουν ξεκληρίσει τους φτωχούς αγρότες, έκαναν το αγροτικό εμπορικό ισοζύγιο ελλειμματικό;
Θα μπορούμε να βάζουμε φρένο σε αθρόες εισαγωγές προϊόντων που μπορούμε να παράγουμε ως χώρα;
Θα μπορεί το κράτος να στηρίζει και να χρηματοδοτεί για να έχουμε κρατικά ναυπηγεία, μεταφορές, υποδομές που θα καλύπτουν τις ανάγκες της χώρας και του λαού;
Θα μπορούμε να βάζουμε φρένο στην κίνηση κεφαλαίων που μετακινούνται από χώρα σε χώρα, από την Ελλάδα σε άλλες χώρες;
Φυσικά και όχι. Αφήστε, λοιπόν, τις μεγάλες κουβέντες για επιστροφή της κυριαρχίας.
Η λαϊκή κυριαρχία είναι αδιαίρετη με τη ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.
Είναι αδιαίρετη με την επιτακτική ανάγκη να περάσει στα χέρια μας, στα χέρια του εργαζόμενου λαού, ο πλούτος, οι παραγωγικές δυνατότητες, τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα. Με το λαό στην εξουσία, νοικοκύρη και αφέντη.
Τελικά, ο νέος λογαριασμός για το λαό δε θα αργήσει να έρθει! Μπορεί απ' έξω να μη γράφει «e-mail Χαρδούβελη» αλλά «λίστα Βαρουφάκη», αλλά θα 'ναι παραφουσκωμένος, χωρίς δόσεις και ευκολίες πληρωμής, πραγματική θηλιά στο λαιμό της λαϊκής οικογένειας.
Γι' αυτό, τη συμφωνία της κυβέρνησης έσπευσαν να χαιρετήσουν πρώτοι απ' όλους οι εταίροι της, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, η Λαγκάρντ, ο Ντράγκι αλλά και οι ΗΠΑ.
Και δω στην Ελλάδα σύσσωμη η πλουτοκρατία του τόπου, ο ΣΕΒ και οι υπόλοιποι.
Με το κεφάλαιο, τα μονοπώλια και τις διεθνείς τους συμμαχίες ή με το λαό;

Οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν και κάτι άλλο: Οτι ο διαχωρισμός των πολιτικών δυνάμεων στις λεγόμενες μνημονιακές και τις λεγόμενες αντιμνημονιακές, που επικράτησε αυτά τα χρόνια, ήταν ψευδεπίγραφος και απατηλός.
Να γιατί κάθε φορά θα πρέπει να βλέπουμε μακριά από ταμπέλες και ψεύτικες διακηρύξεις, να κρίνουμε τις πολιτικές δυνάμεις με βάση αυτό που πραγματικά είναι και που εκφράζουν ταξικά, με βάση τη θέση που παίρνουν στο κρίσιμο ερώτημα:
Με το κεφάλαιο, τα μονοπώλια και τις διεθνείς τους συμμαχίες ή με το λαό;
Με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που λειτουργεί με συγκεκριμένους νόμους και αντιλαϊκούς κανόνες, ή με την ανατροπή, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, που όλη η οργάνωση της παραγωγής της οικονομίας, της κοινωνίας, θα έχει ριζικά διαφορετική βάση, τις κοινωνικές σχέσεις εργασίας, τον κεντρικό σχεδιασμό και γι' αυτό θα μπορεί να έχει στο επίκεντρό του τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και να εξασφαλίσει όλες τις προϋποθέσεις για την ικανοποίησή τους.
Σε αυτήν τη ριζικά διαφορετική οικονομική και κοινωνική βάση, αλλάζει ριζικά και ο τρόπος κρατικών εσόδων - εξόδων, καταργούνται τα χρέη που δημιούργησε το κράτος των καπιταλιστών, γίνεται πράξη η αποδέσμευση από την ΕΕ, από κάθε διακρατική ένωση του κεφαλαίου.
Είναι ντροπή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να παρουσιάζει τη νέα συμφωνία ως αποτέλεσμα της λαϊκής θέλησης και της στήριξης του λαού στην κυβερνητική πολιτική. Πάει πολύ να κάνει το λαό συνένοχο στη μονιμοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, στην παράταση των μνημονίων και της επιτήρησης.
Πάει πολύ η κυβέρνηση να φορτώνει στο λαό τις αντιλαϊκές επιλογές της, τους συμβιβασμούς και τις αντιλαϊκές συμφωνίες με την ΕΕ. Προσπαθεί να χειραγωγήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα, να μετατρέψει το λαό σε χειροκροτητή της πολιτικής της, να τον πείσει ότι πρέπει να συνεχίσει τις θυσίες του, να συμβιβαστεί με τα ψίχουλα.
Η θέληση να απαλλαγούμε από τα μνημόνια μπορεί να αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο όταν πούμε ΟΧΙ στα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, στηρίζοντας την πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ στη Βουλή.
Στήριγμα στον αγώνα του λαού για ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου
Δεν ωφελεί, για παράδειγμα, η καταδίκη μόνο της προηγούμενης διαπραγμάτευσης -από την άποψη των τρόπων, των μεθόδων και των προτάσεων- που έκανε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με τους «εταίρους»...
Αλλά η πλήρης συνειδητοποίηση ότι κάθε διαπραγμάτευση -εντός αυτού του πλαισίου, του ευρωενωσιακού, της λυκοσυμμαχίας της Ευρωζώνης, στο οποίο ορκίζεται συνεχώς ο σημερινός πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του και μάλιστα μέσα στη δίνη των μεγάλων ανταγωνισμών- θα είναι από χέρι χαμένη για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Το λέμε καθαρά: Οσο πιο γρήγορα, ως ριζοσπαστικό εργατικό - λαϊκό κίνημα, χαράξουμε τη δική μας γραμμή πάλης, τόσο θα είναι προς το συμφέρον μας, δε θα μετράμε άλλο χαμένο χρόνο.
Αυτό προτείνει το ΚΚΕ: Πάλη για ανάκτηση των απωλειών του λαού, με βάση τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, με άλλο δρόμο ανάπτυξης για το λαό, με αποδέσμευση από τις αλυσίδες της ΕΕ. Αυτή είναι η ελπιδοφόρα διέξοδος.
Το ΚΚΕ θα τιμήσει τις προσδοκίες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, των ανέργων, των συνταξιούχων, της νεολαίας και των γυναικών των λαϊκών οικογενειών. Θα αποτελεί σημαντικό συστατικό μέρος μιας δυναμικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης.
Κριτήριό μας θα είναι να ενώσουμε όλους τους εργάτες, τα λαϊκά στρώματα, στον αγώνα για το δίκιο τους, άσχετα από την επιλογή που έκαναν στις εκλογές της 25ης του Γενάρη.
Σήμερα και με αυτό το μεγάλο συλλαλητήριο λέμε ότι δε θα παρατήσουμε τον αγώνα για την κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων που βασίζονται στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια, των λεγόμενων εφαρμοστικών νόμων.
Η κίνηση αυτή του ΚΚΕ αποτελεί στήριγμα στον αγώνα των εργαζομένων και του λαού για ξήλωμα όλου του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου, που αφήνει άθικτο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και για τη διεκδίκηση όλων όσα χάθηκαν την περίοδο της κρίσης, την ίδια ώρα που η συγκυβέρνηση τα εγκαταλείπει ακόμα και ως συνθήματα.
Η πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ δεν είναι ούτε επικοινωνιακό κόλπο, ούτε κίνηση εντυπωσιασμού.
Είναι η ουσία. Σηματοδοτεί αυτό που αποτέλεσε και πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί αντικείμενο διεκδίκησης για το λαό και το κίνημα. Δηλαδή να πάρει πίσω όλα όσα έχασε στα χρόνια του μνημονίου.
Το ΚΚΕ δεν έχει άλλο λόγο ύπαρξης παρά μόνο τη δικαίωση της εργατικής τάξης, του ελληνικού λαού.
Σπάσε τις αλυσίδες, με όποιο χρώμα και αν τις έβαψαν και συνεχίζουν να τις βάφουν.
Οταν οι λαοί θέλουν, μπορούν τα πάντα!
Δεν ξεχνάμε τους στίχους του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, που μας έβαλε στα χείλη για να τους τραγουδάμε ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης:
«Μικρός λαός και πολεμά, δίχως σπαθιά και βόλια, για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι».
Αλλά και... «Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, εκεί που πάει να σκύψει... Νάτη πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει...»
Ας δυναμώσουμε τους ταξικούς αγώνες, παντού.
Ας δυναμώσουμε το ΚΚΕ παντού

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΑΓΩΝΑ, ΣΤΟΝ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΑΓΩΝΑ.

Για να βγει ο λαός από το σημερινό βάλτο της ανασφάλειας, της εκμετάλλευσης, της ανεργίας, για να αποκτήσει μια πραγματικά αξιοπρεπή και υπερήφανη ζωή.
Για να ξημερώσει πραγματικά μια νέα εποχή στον τόπο μας, το βασίλειο της πανανθρώπινης φιλίας και αδελφοσύνης, της πραγματικής ελευθερίας.
Μόνο τότε η εργατική τάξη, ο λαός θα καθορίζει το μέλλον του, αφού θα έχει στα χέρια του τα κλειδιά της εξουσίας, μακριά από εκμεταλλευτές, δανειστές και εταίρους - φίδια στον κόρφο του.
Καλή δύναμη και υγεία σε όλους και όλες. Θα συναντηθούμε όλοι μαζί στους δρόμους του αγώνα, μέχρι την τελική νίκη, για πάντα!

Πηγή : rizospastis.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: