Τη ζοφερή πραγματικότητα της απομόνωσης και του αποκλεισμού βιώνουν ήδη χιλιάδες κάτοικοι των «άγονων» νησιών, καθώς βλέπουν τους τόπους τους να μετατρέπονται σε περιοχές β' κατηγορίας και τους πολίτες να αντιμετωπίζονται με άνισα και αντικοινωνικά κριτήρια. Μια πραγματικότητα που θα οδηγήσει σε πλήρες αδιέξοδο εαν υλοποιηθούν (και) οι παράπευρες απώλειες του Μνημονίου 2, οι οποίες, πέραν των άλλων δεινών, επιτάσσουν την κατάργηση του “προνομίου”- κινήτρου, μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ που έως τώρα ίσχυε στην επικράτεια των απομακρυσμένων νησιών.
Με αφορμή το νέο σκηνικό της κρίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ με επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή ανέδειξε το διαχρονικό πρόβλημα των μεταφορών στα νησιά τονίζοντας ότι η συμπλήρωση 10 χρόνων “απελευθέρωσης” της ακτοπλοΐας δεν έφερε τα “ποθητά” αποτελέσματα, αφού ούτε στον ελεύθερο ανταγωνισμό συνέβαλε ούτε στη μείωση των ναύλων ούτε πολύ περισσότερο στην εξυπηρέτηση των νησιωτών. Παρά το γεγονός ότι η επιδότηση των εφοπλιστών από 14 εκατ. ευρώ το 2002 έφτασε στο ιλιγγιώδες ποσό των 100 εκατ. ευρώ το 2011, τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα.
Η επιδότηση δεν αντανακλά την πραγματικότητα, καθώς η πλειονότητα των νησιών εξυπηρετείται από παλιά πλοία, με τους κατοίκους να κάνουν λόγο για «σαπιοκάραβα», που δεν τηρούν κανένα μέτρο ασφαλείας. Τα δρομολόγια προς τον Πειραιά και τα νησιά διαρκώς μειώνονται, ενώ πολλές φορές δεν υπάρχουν καν, με θύματα τις τοπικές κοινωνίες και τον τουρισμό.
